فیلم رادیوگرافی یک خانواده
«مادرم با یک عکس از پدر ازدواج کرد.» این جملهای است که فیروزه خسروانی، کارگردان این مستند عمیقاً شخصی، در آغاز فیلم به زبان میآورد. البته او از این جمله به صورت استعاره استفاده نمیکند؛ مادرش، طایی، واقعاً با پرترهای از حسین در تهران ازدواج کرد، زیرا حسین برای تحصیل در رشته رادیولوژی در سوئیس بود و نتوانست برای مراسم عروسی به وطنش بازگردد. این اتفاق شکافی را که هنوز در ازدواج آنها وجود دارد، به تصویر میکشد: حسین یک فرد سکولار و ترقیخواه است و طایی یک مسلمان معتقد و سنتی.
اما این تاریخچه خانوادگی، به نوعی یک عکس رادیولوژی نیز محسوب میشود که تضادهای جامعه ایران را در آستانه و پس از انقلاب ۱۳۵۷ آشکار میکند. علاوه بر روایت خسروانی، نامههایی که با صدای بلند خوانده میشوند و خاطراتی از گفتوگوهای میان والدینش را نیز میشنویم. همزمان، عکسها و ویدئوهایی از آرشیو خانوادگی دیده میشود. این تکههای صمیمی از زندگی، با نماهای استیلیزه از خانه پدری فیلمساز، دکور و مبلمان آن که به آرامی منعکسکننده هر مرحله جدید از ازدواج والدینش و همچنین جامعه ایران است، در هم آمیختهاند.
منبع: IDFA 2020
دیدگاه های کاربران